روز با خدا :

اول صبحه خورشید تازه داره از تور پشت پنجره سرک می کشه هوا از اون آبی سفید های قشنگیه که آدم می خواد توش نفس بکشه از رختخواب که می زنم بیرون هوای سرد، عاشقانه بغلم می کنه پر می شم از حجم یخ زده صبح پا به ماه از دیدن این همه زیبایی آرامشی روحم رو فرا می گیره با اینکه جسمم نیمه خوابه یادآرزوهای شیرینم می افتم  امید عجیبی تو دلم دارم ، هیچ چیزی جز آینده زیبا نمی بینم ، یاد کسایی می افتم که دوسشون دارم ، یاد موفقیتهای گذشتم ، یاد روزایه شیرینی که گذروندم یاد اونی که اون بالاس می افتم یاد ... پر می شم خودم رو ول می کنم رو تخت انگار که مردم تنها چیزی که می بینم بهشته